همگامی بی بی سی فارسی با تجزیه طلبان
استــــون - رسانه ها و سیاست ۱۶ دسامبر ۲۰۱۱ Estoun.Net
ایمیل دریافتی/ عرفان عزیزی
شبکه تلویزیونی BBC فارسی در اقدامی مغرضانه و بدور از چارچوب های خبر رسانی مباحثی در زمينه مسائل قومی در ایران را در صدر برنامههایش قرار داده است .مجموعه برنامههایی که در این شبکه خبری که علاوه بر ادعای بیطرفی و جدیت در سنجش منابع، بار سنگین "رسانه دولتی" بودن را نیز بر دوش میکشد، نه فقط کمکی نبودند به فهم و درک بهتر این دست مسائل بلکه بدون اغراق میتوان آنها را در راستای تلاشهایی دانست که تمامیت ارضی ایران را به مخاطره می اندازد.
نگاهی به انتخاب افراد مصاحبه شونده که مشتمل بودند بر برخی از اعضای گروهک های اپوزیسیون و افراطی همچون پ.ک.ک، پژاک، کومله، حزب دموکرات ٬ حزب مردم بلوچستان و نیز شیوه تفسیر اخبار و مباحث مرتبط با فعالیتهای خرابکارانه آنها، همه و همه از همدلی و همسویی گردانندگان و مجریان تلویزیون فارسی بی.بی.سی با دیدگاه های افراطی کسانی داشت که با هدف تجزیه ی ایران اقداماتی را انجام داده اند ، اوج این ماجرا برنامهای بود که در آن گویی گردانندگان این شبکه خبری و مجریان آن تمامی تعارفات را کنار گذاشتند و نیت کردند که همنوایی خود را با این دست جریانات سیاسی-نظامی حتی در عنوان برنامه نیز آشکار سازند: "درگیریها در کردستان، بر سر حقوق قومی یا استقلالطلبی؛ نظرات شما".
علاوه بر عنوان برنامه که در واقع قدرت انتخاب ملت ایران را محدود به گذشتن از حق حاکمیت بر کشورش یا صرفنظر کردن از تمامیت ارضیاش میداند، بیاطلاعی اسفناک مجریان برنامه از تاریخ و تاریخچه مباحث قومی در ایران، عدم اشاره به فعالیتهای تروریستی بسیاری از این گروهها، تضادهای آشتیناپذیری که هر یک را از دیگری جدا میکند، عدم آگاهی به روابط بسیار عقب افتاده و غیر انسانی در درون این سازمانها و دهها و صدها پرسشی که بینندگان انتظار طرح آن را از مجری داشتند؛ همه و همه به یک سوال اصلی و اساسی باز میگردد و آن اینکه چرا بخش فارسی بی.بی.سی چنین روندی را در پیش گرفتهاست؟ آیا باید آن را به حساب خط ومشی جدیدی در اتحادیه اروپا مبنی بر مقابله با حکومتهای مستقل از هر راهی و به هر قیمتی دانست؟ یا راه دوری نباید رفت و باید آن را به حساب عدم توانایی گردانندگان این شبکه خبری در پر کردن ساعتهای برنامههاشان فارغ از توانایی کارشناسانه در اجرای آن گذاشت؟ یا هر پاسخ دیگری که در طیف میان این دو قرار میگیرد.
اطلاعرسانی آن نیست که به هر گفتاری تریبون داده شود. رعایت دموکراسی در خبررسانی، هیچ منبع و فردی را از لزوم نداشتن نگاه انتقادی و تلاش نکردن برای جستجوی حقیقت تبرئه نمیکند. جالب آنکه چند صباحی بیش از رسوایی خبری روزنامه News of the World که اخلاق روزنامهنگاری را به بحثی جدی در جامعه انگلستان تبدیل کرد نمیگذرد. کنوانسیونهای جهانی نیز در این زمینه دستورالعملهای روشنی مبنی بر تقبیح خبررسانی با هدف ترویج خشونت و تشویق رویارویی را به تصویب رساندهاند.
حتی اگر ادعای استقلال کامل مدیریت بی.بی.سی فارسی را از دولت انگلیس بپذیریم، باز هم نمیتوانیم باور کنیم که افرادی که در کشوری زندگی میکنند که تا به امروز- با جدایی طلبان ایرلندی دست و پنجه نرم کرده و شاهد بوده که چگونه وجود این تفکر به نحو مستقیم و غیرمستقیم به دموکراسی لطمه وارد میآورد، چنین بیمحابا وارد بحثی در همین حوزه اما در مورد کشور دیگری شود.؟!
به هرحال و هر توجیه یا توضیحی که مدیران این شبکه برای اینکار داشته باشند، و اینکه آگاهانه یا از روی عدم آگاهی به اینکار اقدام کردهباشند، یک چیز مسلم است و آن اینکه دادن فرصتهاي متعدد به برخی گروههای مسلح و طرح ايدههای تجزيهطلبانه موضوعی فراتر از اطلاعرسانی و مسئولیت حرفه ای است و در تعارض با حاكميت ملّي و تمامیت ارضی ایران قرار دارد.
چنین وقایعی باید مورد توجه قرار گیرد زیرا وجه دیگری نیز دارد که اینبار ناظر است بر روشنفکران و فعالان سیاسی کشور به ویژه کسانی که تفکرات قوم گرایانه دارند.
در اینجا مایلم به عنوان تذکری مشفقانه مسئولیتهای مدنی و ملّی این دسته از افراد را در برابر چنین برنامههایی یادآور شوم:
الف: افرادی که به هر نحوی گرایشهای افراطی در ایران دارند باید متوجه باشند که اگر قرار است به دلیل مقابله با وضعیت موجود و وضعیت سیاسیای که در آن به سر میبرید در برابر چنین هجمه هایی به ایران و ایرانی ٬دم فرو بسته و مصلحت سیاسی روزمره را جانشین منافع ملّی کنید مسلماٌ به بیراهه رفتهاید.
جامعه ایران از فردای پیروزی انقلاب تا کنون در برابر تفکرات افراطی هزینههای زیادی پرداخته است.
ب- اکثریت ملت ایران طی سالهای پس از پایان جنگ با عراق، به روشنی راه و روشی را که برای رسیدن به آزادی و دموکراسی برگزیدهاست بارها و بارها یادآور شدهاست .
پ- منافع ملّی و صداقت سیاسی ایجاب میکند كه همگي ما مسئولانه و شجاعانه، این روش و منش بی.بی.سی فارسی را -دلایل آن هر چه که باشد- به نقد بکشیم و در حد توان در این زمینه آگاهیبخشی كنيم.
نویسنده:عرفان عزیزی
23 آذر 1390 شمسی
+ نوشته شده در جمعه بیست و پنجم آذر ۱۳۹۰ ساعت توسط
|