حوادث بلوچستان در گره کور روحانیت و اپوزیسیون تندرو (مقدمه)
ابراهیم حسین بر - ۱ ژوئن ۲۰۱۲
به گواه تاریخ، هرچند رابطه میان مردم بلوچستان و نظام سیاسی ایران در مقاطع خاص تاریخی رابطهای مثبت، همگرا و در جهت حمایت از منافع و مصالح ملی ایران بوده است، اما در عین حال به لحاظ چالشهایی که از ناحیه برخی گروه های تندروی مذهبی و سیاسی فراروی ثبات منطقه ایجاد شده، مسأله بازگشت به شرایط مطلوب، همچنان دارای اهمیت بسیار است.
حوادثی که در روزهای اخیر در منطقۀ راسک بوقوع پیوست مصداق بارز وجود یک ضعف بزرگ در اپوزیسیون بود، ضعفی که می خواهند با بزرگنمایی مسایل و متشنج سازی فضای رسانه ها جبران نمایند. کشته شدن عده ای از هم وطنان عزیزمان در این منطقه، موجب تاثر و تاسف مردم استان شده است. اما این حوادث دلخراش ناشی از چیست؟ آیا جز این است که احساسات کاذب و گزندۀ برخی گروه های خاص مذهبی، قومی و سیاسی با مرگ چند تنی از هم میهنانمان آرام گرفت؟
خلاف واقع نیست اگر گفت می توان شدیدترین اختلاف نظرها را در فضایی آرام تر و بدور از خشونت به سرانجام رساند، اما از آنجا که حوادث راسک به روحانیت بلوچ مرتبط است، سخن از منطق و استدلال تا حدودی دشوار بنظر می آید.